X
تبلیغات
رایتل

ستاره انیس

شعر و ادبیات فارسی
دوشنبه 3 اردیبهشت‌ماه سال 1397

بزرگداشت مقام ادبی سعدی شیرازی

زندگی نامه سعدی  (به مناسبت روز بزرگداشت مقام ادبی – فرهنگی شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی)

 

بخش چهارم  ...

 

اخلاق  سعدی


سعدی مانند لوکرس یا وینیی شاعر فیلسوف نیست. سعدی شاعری است که تعالیم اخلاقی می​​ دهد، تعلیم دهنه اخلاقی به معنی دقیق کلمه، یعنی مصنفی است که رسوم و عادات و افعال و خلقیات معاصران خود را مورد مطالعه قرار می ​دهد.

اما این اخلاق بیش از هر چیز حائز جنبه عملی است و در وهله اول باید همین جنبه عملی اخلاق سعدی را در نظر گرفت. سعدی پیش از آن انسان را بذاته مورد مطالعه قرار دهد به موضع گیری وی در برابر همنوعان می​ نگرد: خطاها و عیب ها را می بیند و به دور از هر نوع انتقاد نیشدار می کوشد در اشعار خود آداب و قواعد بهتری را پیشنهاد دهد خود این موضوع را به کرات و آشکارا گوشزد می​ کند.


اگر در سرای سعادت کس است                       ز گفتار سعدیش حرفی بس است

پند سعدی به گوش جان بشنو                             ره چنین است مرد باش و برو

سخن سودمند است اگر بشنوی                         به مردان رسی گر طریقت روی


اما سخنان سعدی مثال است و پند،خواننده باید پند را در بین سطور حکایات جستجو کند. از این پندهای گوناگون یک فاسفه عملی حاصل می شود که بواقع اندک مبهم و دشوار یاب است ولی کامل.


بر این اخلاق - که به آدم طرز رفتار در برابر همنوعان را تعلیم می​ دهد -  یک رشته نکات روان شناختی نیز افزوده می​​ ​شود که سیمای انسان آرمانی سعدی را میسر می​ سازد و چون فرد بی ایمان به آفریدگار همیشه بشری ناقص است بنابر این سعدی بارها  مساله ارتباط بین انسان و خداوند رو طرح می​​​ کند.


ادامه دارد ...