X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

ستاره انیس

شعر و ادبیات فارسی
دوشنبه 24 اردیبهشت‌ماه سال 1397

شوکای شعر ایران کلید خورد

به گزارش خبرنگار اعزامی فارس به مازندران، نشست ادبی، پژوهشی شوکا در راستای نخستین کنگره شعر نو ایران صبح امروز در سالن حوزه هنری مازندران برگزار شد.

در این مراسم شاعرانی چون علیرضا قزوه، علی داوودی، مجید سعدآبادی، افسانه غیاثوند، امیر بختیاری، سیدعلی‌اکبر میرجعفری، صابر سعدی‌پور، زهرا جهانی و آرش شفاعی شعرخوانی داشتند و در ادامه یوسف الهی به موضوع اخوانیات علامه حائری و نیما و محسنی از اساتید ادبیات به نگرش نیما در شعر فارس پرداخت. در ادامه مراسم کیوان ملکی از شاعران استان مازندران نیز اظهار داشت: مازندران زیبا نبود اگر نیما نبود و در ادامه شعری را خواند.

در این مراسم روح‌الله صالحی از پژوهشگران حوزه ادبیات به مسئله ساختار اپیک در اشعار نیما پرداخت و در ادامه هرمز علیپور از شاعران کشورمان ضمن اشاره به تفاوت شعر سپید و آزاد، گفت: شعر آزاد تعریفی دارد که به شعر غرب و فرانسه گفته می‌شود. یعنی شعر ما آزاد نیست. وی در ادامه پیرامون شعر نیمایی هم سخنانی را ابراز داشت و شعر خواند.

محمدرضا عبدالملکیان دبیر علمی این کنگره اظهار داشت: حدود یک سال است که پیگیر برگزاری کنگره هستیم و بخشی از محورها و برنامه‌ها را از قبل تدارک دیده بودیم، اما بخشی از اهداف هم در پی مسیر یک‌ساله که پیش آمدیم، حاصل شد.

وی افزود: زمانی که پیشنهاد شده کنگره شعر سپید برگزار کنیم، من یک هفته زمان برای سنجش ابعاد این موضع درخواست کردم و بعد پیشنهاد کردم کنگره‌ای با عنوان شعر نو برگزار شود؛ چراکه شعر نو به هر حال شاخه‌های گوناگون دارد که یکی از شاخه‌های محوری آن شعر نو نیمایی، سپید و آزاد است.

این شاعر در ادامه با ابراز تأسف از اینکه نیما متأسفانه غریب واقع شده، توضیح داد: او چه در زمان حیات شعری‌اش در پیش از انقلاب و چه 40 سالی که پس از انقلاب گذشته، نیما همچنان در سرزمین ما غریب است. من تنها نشانه روشن را این دیدم که در یوش کوچه‌ای به نام نیما نام‌گذاری شده است.

 

به گفته عبدالملکیان، بزرگ‌ترین حرکت شعری در ایران امروز سامانه داده شده، ولی کمی با بی‌مهری هم مواجه است. هرچند که نیما نیاز به تبلیغ برای نام‌آوری ندارد، ولی باید قدرشناس او باشیم؛ چراکه او برای شعر ما مسیر دشواری را سپری کرد. خوشبختانه نیما امروز با اقبال خوبی مواجه است و نیمی از مجموعه‌های شعر از این قالب شعر نو استفاده می‌کنند، ولی از سوی دیگر نیما در محافل رسمی ما همچون دانشگاه‌ها غریب است.

عبدالملکیان خاطرنشان کرد: کانال کنگره از 8 ماه پیش در فضای مجازی فعالیت خود را آغاز کرده، ازاین‌رو اهداف و سیاست‌گذاری‌ها در آن آمده است، ولی تجارب این یک سال به ما آموخت که در کشور ما بخش فرهنگی دچار مدیریت جزیره‌ای است.

وی به کارهای انجام‌شده اشاره کرد و گفت: مهم نیست آغازکننده مسیر من باشم یا فرد دیگری، ما راهی را شروع کرده‌ایم که خاموش‌شدنی نیست. ما قرار است 6 شوکا در سال برگزار کنیم، آن‌هم در 6 منطقه کشور یعنی شمال، جنوب، شرق، غرب، مرکز و همایش سراسری، بنابراین شوکای شعر ایران امروز آغاز می‌شود و امتداد خواهد داشت.

وی در ادامه با اشاره به اینکه شاعران متأسفانه تشکل شعری ندارند گفت: شاعران باید خودشان مسئولیت را عهده‌دار شوند تا چراغ شعرمان روشن‌تر باشد. برای همین باید تشکل را راه‌اندازی کنیم، اما صرفاً کار این تشکل شعر باشد، بنابراین به زودی با دعوت از شاعرانی که دوست دارند عضو آن باشند، دعوت به عمل می‌آید تا شاعران برای خودشان تصمیم بگیرند.

حمیدرضا شکارسری از شاعران کشورمان در این مراسم ضمن اشاره به موضوع نیما و گسست و اینکه آیا نیما و شعر نو گسست از گذشته است یا نه، یعنی نیما یک آوانگارد بود و حرکت ایجاد شعر نو نیمایی آوانگاردیستی بود یا خیر، اظهار داشت: از منظر نگاه بنده حرکت ادبی که یک گسست کامل از گذشته و یک گسست محض از جریان‌های قبلی یک گسست بی‌سابقه از سنت ادبی است، از این منظر نمی‌توان نیما را آوانگارد دانست. درواقع با حفظ بخشی از سنت و رها کردن بخشی دیگر، یک شاعر پیشرو می‌توان نیما را نام نهاد.

 

به گفته وی، آوانگاردها بدون در نظر گرفتن گفتمان سیاسی، فرهنگی روزگار فقط به گفتمان ادبی توجه می‌کنند و با گذر زمان از بین نمی‌رود، اما گفتمان‌های پیشرو، گفتمان‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی روزگار خود را برای نوآوری در نظر دارند، بنابراین جریان شعر نو پارسی، حرکت پیشروانانه در ادبیات است نه آوانگاردی.

وی با بیان اینکه آیا نیما یک اتفاق خلق‌الساعه در ادبیات بود یا خیر هم گفت: می‌بینیم که این‌گونه نبوده است؛ چراکه در مشروطه و در سال‌های پیش از نیما نشانه‌های شکست قالب شعری دیده می‌شود، نشانه‌های عینی‌شدن شعر و دارای سبقه سیاسی ـ اجتماعی شدن و دایره جدیدی از واژگان پیدا می‌کنند که در شعر مشروطه زمینه آن فراهم شده است، بنابراین اگر این اتفاق توسط نیما نمی‌افتاد، توسط فرد دیگری رخ می‌داد.

شکارسری گفت: گسست نیما از سنت یک افسانه است و شاید شعر افسانه وجه تسمیه‌اش همین باشد. نیما به تدریج از معیارهای شعر سنتی توازن را حفظ می‌کند ولی تقارن را حذف می‌کند.