X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

ستاره انیس

شعر و ادبیات فارسی
دوشنبه 23 مهر‌ماه سال 1397

حضور جناب پروفسور سید حسن امین در برنامه فرمول یک


حضور پروفسور سیدحسن امین در برنامه فرمول یک از شبکه یک سیما


دوشنبه 23 مهر‌ماه سال 1397

حضور جناب پروفسور سید حسن امین در برنامه فرمول یک

حضور جناب پروفسور سید حسن امین در برنامه فرمول یک

و سخنرانی های متنوع ایشان پیرامون حافظ و پاسداشت مقام او

مزید امتنان و مایه خرسندی برای ماست.



پروفسور امین در این مصاحبه با اشاره به غزل معروف حافظ:

 در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد ...... عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

این غزل را  کاملا مرتبط با عشق الهی  دانسته و آن را سروده شده برای آغاز آفرینش و خلقت  کائنات معرفی کردند. 

ایشان فرمودند عشق در دیوان حافظ درجات مختلفی دارد از عشق الهی و آسمانی تا عشق زمینی!

دوشنبه 23 مهر‌ماه سال 1397

برای استاد دکتر شفیعی کدکنی

به مناسبت 19مهرماه زاد روز

  حضرت استاد دکترشفیعى کدکنى

شعری محکم و زیبا سروده جناب استاد حسین آهی

                             @ @ @


اى توخورشیدخاستگاه سخن

       کیست غیراز شما پناه سخن

آفتاب هنر  ، به تسخیرت

       مى تراود   ادب  ز   تحریرت

نوزده روز چون گذشت ازمهر

         در سپهر هنر، نمودى  چهر

فَرِ فرزانگان   ،   شفیعى ما

          جمع  آرایه ى   بدیعىِ   ما

عمر، درمدح کس نفرسوده

          مدح  دونان  نگفته تابوده

دامنش پاک از ثنا گفتن

             لب نیالوده با هجا گفتن

شبِ این خاک راسحربودى

              راوىِ سرو کاشمر  بودى

فرّخا    زاد روز  فرمندت

        همره ات فرّه ى خداوندت

سر، به آزادگى  فراخته اى

         عمر با سِفلگان  نباخته  اى

تو و آن  گوهر بَدخشانى

    ماوآن سالهاى  " شب خوانى"

دوره ى دُر نظم سُفتن ها

       شرح " ادوار شعر" گفتن  ها

تا تورا طبع، گل فشان آمد

         "بویی از جوى مولیان" آمد

سالها بوده ایم مست حضور

        با تو " درکوچه باغ نیشابور"

عاشقى چیست ؟باتوبودنها

       گفتن " ازبودن وسرودن"  ها

بى حضورتو دیده یاران

  "چون درختیست درشب باران"

شعررا مهرِ عالم آرایی

      صبح  "آیینه ى صدا ها"  اى

میدرخشدهمیشه چون انجم

          " آ هو ا ن هز ا ر ه ى د وّم"

آفتابى و خوش  تراویدى

 " آن سوى حرف وصوت"تابیدى

سینه پاکان سبوکش غم تو

        رمز "موسیقى سخن" دَم تو

روشنى بخش دیده شمسى

       غزل "برگزیده ى شمس" ى

طبع " مختارنامه " عطار

         از  شما یافت شهرت بسیار

آنکه تاقاف حق، نظرسَیرست

  جامعِ گنجِ "منطق الطیر" است

باشما راه عشق گویا شد

           سِر " اسرار نامه" پیدا  شد

تا ببالد جوانه هاى سلوک

   تازه کن " تازیانه  هاى  سلوک"

چون نشویم زلوح زرّین دست؟

     زان که باما "زبورپارسى"است

ازشمایافت تاهمیشه حیات

       نجمِ دین را کتاب"مزمورات"

نقدها راست مایه و میزان

      "شاعرى در هجوم  منتقدان"

صورت عشق را جمال از تو

        " صوَر شعر را  خیال "  از تو

خامه ات جویبار تجریداست

       سِر " اسرارناب توحید "است

پایه ات باد چون چَکاد، بلند

            مِثل " آواز سَند باد " بلند

بس که تشویق دیدى از توبیخ

          خلق شد " آفرینش وتاریخ"

- چلچراغى نهفته در سینه -

               آمدى  " با چراغ وآیینه"

جلوه گاهت در آفتاب حیات

   "رستخیزت به عرصه ى کلمات"

آن که آیینه ى سنایی ماست

       مهر " اقلیم روشنایی" ماست

گشت "بیدل" ز لطف نقد شما

          شاعر بى بَدیل  " آینه "   ها

انورى بى تو خرقه پوشى بود

         " مفلس کیمیا فروشى"  بود

آنچه سوى هَرى بَریدشماست

       " سخنان ابوسعید "شماست

چه خطى دلنشین تر از رؤیا

     نغز و شیرین   " نوشته بر دریا"

اى سمرقند ، وامدار شما

           بلخ ،  در سایه ى بهار  شما

تا  " بخارا "سمر شداز قندت

         جان فدا مى کند سمرقندت

همه دارند چون نىِ قلمت

          قندهار  و  هِرات  محترمت

شبِ این خاک را سحر بودى

           راوىِ  سرو  کاشمر    بودى

سالکان را به دوْر بى دردى

             جمله آموختى جوانمردى

نظرت کیمیا گرى آموخت

       " راه ورسم قلندرى" آموخت

کعبه بیدلان  ، در اِحرامت

             اتفاق    همه  بر   اِکرامت

شرح دادى به کِلک پولادى

                 رمز   آزادى   خدادادى

اى خوشا طبع آسمان وارت

              صدر    آزادگى  سَزاوارت

بس که دارى هواى آزادى

           مى ستایی  کبوتر  از  رادى

ما دخیل کبوتران تو ایم

         سرخوشان مى  مغان   توایم

تادراین باغ رنگوبوى شماست

  سربلندى همیشه ، پیشه  ماست

دوشنبه 23 مهر‌ماه سال 1397

برای استاد دکتر شفیعی کدکنی

به مناسبت 19مهرماه زاد روز

  حضرت استاد دکترشفیعى کدکنى

شعری محکم و زیبا سروده جناب استاد حسین آهی

                             @ @ @


اى توخورشیدخاستگاه سخن

       کیست غیراز شما پناه سخن

آفتاب هنر  ، به تسخیرت

       مى تراود   ادب  ز   تحریرت

نوزده روز چون گذشت ازمهر

         در سپهر هنر، نمودى  چهر

فَرِ فرزانگان   ،   شفیعى ما

          جمع  آرایه ى   بدیعىِ   ما

عمر، درمدح کس نفرسوده

          مدح  دونان  نگفته تابوده

دامنش پاک از ثنا گفتن

             لب نیالوده با هجا گفتن

شبِ این خاک راسحربودى

              راوىِ سرو کاشمر  بودى

فرّخا    زاد روز  فرمندت

        همره ات فرّه ى خداوندت

سر، به آزادگى  فراخته اى

         عمر با سِفلگان  نباخته  اى

تو و آن  گوهر بَدخشانى

    ماوآن سالهاى  " شب خوانى"

دوره ى دُر نظم سُفتن ها

       شرح " ادوار شعر" گفتن  ها

تا تورا طبع، گل فشان آمد

         "بویی از جوى مولیان" آمد

سالها بوده ایم مست حضور

        با تو " درکوچه باغ نیشابور"

عاشقى چیست ؟باتوبودنها

       گفتن " ازبودن وسرودن"  ها

بى حضورتو دیده یاران

  "چون درختیست درشب باران"

شعررا مهرِ عالم آرایی

      صبح  "آیینه ى صدا ها"  اى

میدرخشدهمیشه چون انجم

          " آ هو ا ن هز ا ر ه ى د وّم"

آفتابى و خوش  تراویدى

 " آن سوى حرف وصوت"تابیدى

سینه پاکان سبوکش غم تو

        رمز "موسیقى سخن" دَم تو

روشنى بخش دیده شمسى

       غزل "برگزیده ى شمس" ى

طبع " مختارنامه " عطار

         از  شما یافت شهرت بسیار

آنکه تاقاف حق، نظرسَیرست

  جامعِ گنجِ "منطق الطیر" است

باشما راه عشق گویا شد

           سِر " اسرار نامه" پیدا  شد

تا ببالد جوانه هاى سلوک

   تازه کن " تازیانه  هاى  سلوک"

چون نشویم زلوح زرّین دست؟

     زان که باما "زبورپارسى"است

ازشمایافت تاهمیشه حیات

       نجمِ دین را کتاب"مزمورات"

نقدها راست مایه و میزان

      "شاعرى در هجوم  منتقدان"

صورت عشق را جمال از تو

        " صوَر شعر را  خیال "  از تو

خامه ات جویبار تجریداست

       سِر " اسرارناب توحید "است

پایه ات باد چون چَکاد، بلند

            مِثل " آواز سَند باد " بلند

بس که تشویق دیدى از توبیخ

          خلق شد " آفرینش وتاریخ"

- چلچراغى نهفته در سینه -

               آمدى  " با چراغ وآیینه"

جلوه گاهت در آفتاب حیات

   "رستخیزت به عرصه ى کلمات"

آن که آیینه ى سنایی ماست

       مهر " اقلیم روشنایی" ماست

گشت "بیدل" ز لطف نقد شما

          شاعر بى بَدیل  " آینه "   ها

انورى بى تو خرقه پوشى بود

         " مفلس کیمیا فروشى"  بود

آنچه سوى هَرى بَریدشماست

       " سخنان ابوسعید "شماست

چه خطى دلنشین تر از رؤیا

     نغز و شیرین   " نوشته بر دریا"

اى سمرقند ، وامدار شما

           بلخ ،  در سایه ى بهار  شما

تا  " بخارا "سمر شداز قندت

         جان فدا مى کند سمرقندت

همه دارند چون نىِ قلمت

          قندهار  و  هِرات  محترمت

شبِ این خاک را سحر بودى

           راوىِ  سرو  کاشمر    بودى

سالکان را به دوْر بى دردى

             جمله آموختى جوانمردى

نظرت کیمیا گرى آموخت

       " راه ورسم قلندرى" آموخت

کعبه بیدلان  ، در اِحرامت

             اتفاق    همه  بر   اِکرامت

شرح دادى به کِلک پولادى

                 رمز   آزادى   خدادادى

اى خوشا طبع آسمان وارت

              صدر    آزادگى  سَزاوارت

بس که دارى هواى آزادى

           مى ستایی  کبوتر  از  رادى

ما دخیل کبوتران تو ایم

         سرخوشان مى  مغان   توایم

تادراین باغ رنگوبوى شماست

  سربلندى همیشه ، پیشه  ماست

دوشنبه 23 مهر‌ماه سال 1397

به مناسبت پاسداشت مقام حافظ

ارسالی از جناب استاد حسین آهی:


به مناسبت روز  گرامى داشت حافظ عزیز  یک روشنگرى کوتاه در باره این بیت ، خالى از لطف نخواهد بود :

از لعل تو گر یابم انگشترى زنهار

   سد ملک  سلیمانم  در زیر نگین باشد

خواجه دقیقا  شانزده بار از این شبه جمله در دیوان خود سود برده  از این شانزده بار نیز  تنها یک بار از این واژه ، دقیق استفاده کرده اند

 زیرا "زینهار" در زبان پهلوى یعنى :

کسی را در سایه سِلاح خود پناه دادن

در روزگاران پیشین از آن جاکه ارتباط در میان آدمیان به سختى انجام مى یافت اگر مى خواستند امیرى یا سردارى نافرمان را در پناه خود درآورند "انگشتریی" به عنوان نشانه برای شان گُسیل مى داشتند در نتیجه از آن هنگام ، وى زینهارى آن پادشاه مى شد

خواجه مى فرماید :

اگر از لعل تو انگشترى زینهارى بیابم ، سد ملک سلیمان در زیر نگین قدرتم قرار خواهد گرفت

مجازاً مى شود گفت اگر بوسه یی مرا بدهى این بوسه نیروی سلیمانى مرا مى بخشد

در این بیت تناسب میان لعل و انگشترى و نگین و ملک سلیمان بسیار دلاویز است .

براین پایه   اگر هرمفهومى به جز این معنا از زینهار بسازیم و به کار بریم ، کارى بى مبنا  انجام داده ایم .

در ادب کلاسیک زینهار  بى هیچ پشتوانه یی به عنوان قید تنبیه نیز به کار رفته خواجه هم  ده بار از این شبه جمله با همین مفهوم سود برده :

باده با محتسب شهر ننوشى زنهار

زنهار تا توانى اهل نظر میازار

زنهار دل مبند بر اسباب دنیوى 


شگفت انگیز این جاست که حافظ زیاده از پنج بار ، این قید یا شبه جمله را با فعل امر نیز به کار برده که بسیار درخور تأمل است :


زنهار ! کاسه سر ما پُر شراب کن

دست کم اگر مى گفتیم :

زنهار کاسه سرما پرشراب مکن باز راهى به دهى داشت

زنهار عرضه ده برِ جانان پیام ما

در این مصراع نیز باید مى گفتیم :

زنهار ! عرضه مده

در یکى دو بیت دیگر ، واژه زینهار تو گویی که بى هیچ جهتى روى نِموده :

باغ فردوس لطیف است ولیکن زنهار

تا غنیمت شمرى سایه بید و لب کشت

زینهار از آب آن عارض که شیران را از آن


دل خرابى مى کند دلدار را آگه کنید

زینهار اى دوستان جان من و جان شما


در پایان باید گفت  :  "زینهار" در دیوان خواجه عزیز ما تنها یک بار ، آن هم در این بیت به درستى روى نِموده است :


از لعل تو گر یابم انگشترى زنهار

      سد ملک سلیمانم درزیر نگین باشد

   1       2       3       4       5    صفحه بعدی