ستاره انیس

شعر و ادبیات فارسی
چهارشنبه 21 شهریور‌ماه سال 1397

گرامیداشت «لایق شیرعلی»، تلاشگر احیای زبان فارسی در تاجیکستان


دوشنبه – ایرنا - هفتاد و چهارمین سالروز تولد «لایق شیرعلی» شاعر معاصر تاجیکستان که تلاش های زیادی را برای احیای زبان فارسی در تاجیکستان و وحدت فارس زبانان انجام داده بود، با حضور جمعی از شخصیتهای فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی این کشور آسیای میانه برگزار شد.


به گزارش ایرنا، «حجت الله فغانی» سفیر جمهوری اسلامی ایران در تاجیکستان که به همراهی «مهرداد پارسا» سرپرست رایزنی فرهنگی ایران در این مراسم حضور داشت ،گفت: دغدغه لایق شیرعلی، وحدت فارسی زبانان بخصوص در آسیای مرکزی و برگشت به زبان مادری بود که این موضوع در اشعارش در قالب های کهن و کلاسیک مشهود است


وی افزود: این شاعر بزرگ معاصر، افغانستان، ایران و تاجیکستان را دارای ریشه های مشترک می دانست و به جدیت به دنبال وحدت این سه درخت هم ریشه بود سفیر جمهوری اسلامی ایران در دوشنبه اظهار داشت: ما امیدواریم ، دغدغه اصلی این شخصیت بارز فرهنگی و ملی که بازگشت فارس زبانان به اصل و خویشتن خویش بوده است، هر چه سریعتر محقق شود


«افضل شاه شادی اف» مسئول کمیته موسیقی تاجیکستان و از هنرمندان نامی که از خوانندگان اشعار شیرعلی است ،نیز گفت: دوست داشتن وطن شاخصه اصلی اشعار شیرعلی بود و به همین خاطر اشعار و یاد او ماندگار خواهد ماند


«
رامش شیرعلی» فرزند مرحوم «لایق شیرعلی» نیز به خبرنگار ایرنا گفت که پدرم علاقه خاصی به ایرانیان داشت و از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی سفرهای متعددی به ایران کرد و جوایز متعددی را نیز از ایران دریافت کرد

«محمدرضا تاج الدینی» شاعر و شعر پژوه ایرانی مقیم تاجیکستان نیز گفت که:

جهان بینی شیرعلی فرامرزی بوده و مثل شاعرانی همچون حافظ ، رودکی و فردوسی می اندیشید

وی اظهار داشت: لایق شیرعلی، ایران و تاجیکستان و افغانستان را از یک ریشه دانسته و به دنبال وحدت فرهنگی این سه ملت و کشور بود


نخستین مجموعه اشعار لایق شیرعلی به نام «سر سبز» در سال 1966 انتشار یافت و بعدها مجموعه های «خانهٔ چشم»، «خانه دل»، «ریزه باران»، «ورق سنگ» از جمله پرخواننده ترین کتاب های او بودند


هنر و استعداد لایق به آفرینش شعر محدود نمی شد؛ او در ترجمهٔ اشعاری از شعرای خارجی به زبان فارسی نیز سهم داشت. اشعار وی نیز تاکنون به زبان های دیگر ترجمه شده اند

لایق در سال 1978 میلادی، برای مجموعه اشعار خاک وطن برندهٔ جایزهٔ ابوعبدالله رودکی شد لایق شیرعلی، متولد 30 اردیبهشت سال 1320 روستای «مزار شریف» در ناحیه پنجکنت تاجیکستان در تاریخ 10 تیر 1379 بر اثر سکته مغزی درگذشت و در آرامگاه لوچاب در شهر دوشنبه بخاک سپرده شد. بر سنگ مزارش، شعری از خود وی که در سال 1988 میلادی سروده بود، نوشته شده است:

«در روی زمین نماند مأمن                  ای گور، درود بادت از من»

چهارشنبه 21 شهریور‌ماه سال 1397

معرفی لایق شیر علی - شاعر تاجیکستان


دو ره‌سازیم و رَه‌پیما، من و دریا من و دریا

دو همراهیم و دو تنها، من و دریا من و دریا

به یادِ یار می‌نالیم، یارِ آرزوهامان

دو مجنونیم در صحرا، من و دریا من و دریا



چهارشنبه 21 شهریور‌ماه سال 1397

معرفی لایق شیر علی - شاعر تاجیکستان


از سروده های لایق شیر علی


زندگی خورشید در بام من است

زندگی مهتاب در شام من است

زندگی یار گل اندام من است

زندگی خیام ایام من است

ای امید زنده ی دل زنده باش

ای گل عشق جوان پر خنده باش

در من میرنده صد آینده باش

زندگی پرواز پیغام من است

گر نباشد عشق تو پیدای دل

چیست دنیا بی غم دنیای دل؟

بی تو و بی عشق تو ای وای دل

زندگی زندان من دام من است

گر نباشد عشق تو در سینه ام

گر نباشد یاد تو گنجینه ام

گر نباشد چشم تو آیینه ام

زندگی نفرین و دشنام من است

چهارشنبه 21 شهریور‌ماه سال 1397

اطلاعیه



برآنیم در تا مجموعه ای به صورت چکیده از ماحصل پژوهش ها و مطالعات سرکار خانم ونوس جامی پور شاعر و پژوهشگر معاصر را پیرامون شعر و ادبیات در کشور تاجیکستان حضور شما خوانندگان فرهیخته تقدیم نماییم. لذا آماده دریافت مطالب ارسالی و نظرات شما عزیزان هستیم. چنانچه شاعران معاصر تاجیک مقیم کشور عزیز و اسلامی مان نیز تمایل به ارسال مطالب و تصاویرشان دارند می توانند از طریق دبیرخانه وبلاگ ادبی ستاره انیس با ارسال آثار ارزشمند و بیوگرافی خود ما را یاری فرمایند. 



تحریریه ستاره انیس 

چهارشنبه 21 شهریور‌ماه سال 1397

معرفی بانو «گلرخسار صفی آوا» شاعر کشور تاجیکستان

تقدیم به دکتر علی‌اصغر شعردوست به پاس زحماتشان در شعر و هنر ایران و تاجیکستان

گذری بر اشعار گلرخسار صفی

محمدعلی علومی - نویسنده و پژوهشگر

پنجشنبه ۹ مهر ۱۳۹۴

 

 


گلرخسار، شاعری ملّی است و دستیابی به این جایگاه والا، همچون سیاوش گذر از آتش می‌خواهد، آن هم نه گذری به یکبار و یکباره بلکه گذارهای پیاپی از آتشهای آزمونهای دشوار و مرد افکن می‌باید تا شاعری سرانجام شایسته بیان و زبان عواطف و اندیشه‌های مردمش گشته و شاعری ملی شود چنان که گلرخسار صفی است.

او با تسلطی کم مانند بر اساطیر، به ویژه اسطوره‌های ایرانی در غزل «گنج باد آورد» تصویری از آناهیتا، مظهر و فرشتة نگاهبان آبها داده است.

گلرخسار در این شعر که به شادروان سیمین بهبهانی پیشکش شده، سروده است که:

 

«گنج باد آورد»

عدل را داور تویی، تو

فصل را یاور تویی، تو

روشن آوا، روشن آرا

روشنایی فر تویی، تو

ساز بزم عاشقانه

سوز خاکستر تویی، تو

همزبان چشمه‌ساران

همزمان فرّ تویی، تو

جوهرّی حرف و معنی

از تو سیمین تر تویی، تو

چشم حزن‌ات را ببوسم

دیدة خاور تویی، تو

در صف مردانِ ناموس

گُردِ مُشتی پر تویی، تو

رمز پامیر و دماوند

پیک بخت آور تویی، تو

«شاه تیرانداز»، شاهد

آرش باور تویی، تو

از خلیج‌فارس تا من

آریانا فر تویی، تو

در کنار صد هزاران

از تو تنهاتر تویی، تو

شعر می‌داند بشر هم

که از تو شاعرتر تویی، تو

زیور ایران و توران

گنج بادآور تویی، تو

صفحه قبلی    1       2       3       4       5       ...       409    صفحه بعدی