ستاره انیس

شعر و ادبیات فارسی
یکشنبه 21 اسفند‌ماه سال 1390

انجمن ادبی ایران

آخرین نشست وزین و پربار انجمن ادبی ایران روز شنبه مورخ 20/12/90 در محل دفتر ماهنامه حافظ برگزار شد. 

جلسه راس ساعت 5 عصر با شعر خوانی آقای لطیفی آغاز شد. خانم دکتر پریوش ابراهیمی، آقای دکتر گازرانی، آقای دکتر زنجان پور نیز به قرائت آثار و سروده هاشون پرداختند.

در این زمان هنرنمایی فرزند نویسنده توانمند معاصر آقای ر اعتمادی که در حال حاضر نوازنده کیبورد و برخی سازهای پاپ هستند با آواز زیبای ایشان در سالن طنین انداز شد.

با توجه به اینکه این جلسه آخرین جلسه سال 1390 می باشد تمامی حضار اعم از شاعران و اهالی موسیقی نسبت به ارائه هر چه بهتر آثارشان اقدام نمودند.

پروفسور سید حسن امین خاطرنشان ساختند که شایسته است اشعار خوانده شده در این انجمن توسط بزرگان و استادان حاضر در جلسه نقد و بررسی شود که این رسم در زمان سرپرستی جلسه توسط جناب استاد ناصح نیز مرسوم بوده است.

این مراسم با قرائت غزل گل محمدی توسط خانم ونوس جامی پور متخلص به انیس و سخنرانی استاد بزرگ قلم و ادبیات فارسی جناب کیومرث منشی زاده به پایان رسید.

سه‌شنبه 25 بهمن‌ماه سال 1390

نشست انجمن ادبی استاد کمال زین الدین

دوشنبه بیست و چهارم بهمن ماه سال 1390 انجمن ادبی استاد کمال زین الدین با مدیریت و میزبانی ادیب فرهیخته جناب سرهنگ هوشنگ وزیری فراهانی با تمامیتی مهرآمیز و ملکوت شعر و موسیقی جاودانه و اصیل ایرانی برگزار شد.

این نشست با موسیقی گیتار و آواز آقای شکیبا آغاز و شعرخوانی پدرام تویسرکانی با لحنی شیرین و دلنشین ادامه یافت. آقای دکتر آزموده دکترای اقتصاد نیز ابیاتی منتخب از شاهنامه خواندند. خانم آذرنوش نیز با قرائت غزلی به نام بهترین برهان اینطور آغاز کرد:

خط عصیان پاک شد از جان من      زد جوانه دامن ایمان من

من که سرپیچیدم از تقدیر خویش    بخت برگشت از خط فرمان من  ...

استاد جلال لاهیجی از پیشکسوتان و انجمن داران تهران  پس از مدت ها در این جلسه حاضر شدند ایشان  ضمن شعر خوانی به وضعیت تاسف آور برخی جلسات و اقدامات ناراحت کننده ای از جمله اقدام روسای جلسه نسبت به اخذ وجوه نقد از شعرا و هنرمندان و ... نمودند. ایشان یادآوری فرمودند که متاسفانه در برخی جلسات حرمت و جایگاه هنرآموز از هنرمند و استاد بیشتر است.

در ادامه خانم ها فیروز آبادی، هدایت، آذر علی اف، انیس و مریم رضایی به شعر خوانی و سخنرانی پرداختند. چنانکه سخنان خانم مریم رضایی استاد موسیقی و آواز حضار را به وجد آورده بود. ایشان با اشاره به تاثیر لبخند و آرامش در زندگی و رشد معنوی انسان ها یادآوری فرمودند که روح انسان 98% و جسم انسان 2% حیات آفرینش است. کم کردن توقع از اطرافیان یعنی هدف مند شدن زندگی و ...

همچنین آقایان  علی رضاییان، مهندس نصیری، صاحبعلی ملکی، حقگو نیز به شعر خوانی پرداختند.

اجرای دو فراز برنامه موسیقی نیز زینت افزای این مجلس بود که با حضور اساتید نام آشنا همچون جناب فردوسی و صباحی و آواز فراز انجمنی فراموش نشدنی را رقم زد.

یکشنبه 16 بهمن‌ماه سال 1390

نشست دیگری از انجمن ادبی بهار خاقانی

عصر زیبای بارانی چهارشنبه مورخ ۱۱ بهمن ماه سال ۱۳۹۰ 

یکی از دیگر جلسات انجمن ادبی بهار خاقانی در فرهنگسرای ارسباران به مدیریت جناب سرهنگ هوشنگ وزیری فراهانی برگزار شد.  

ادیبان٬ شعرا٬ اهالی موسیقی و هنرمندان بسیاری از سراسر پایتخت تشریف آورده بودند.  

جلسه با نوای دلنشین سه تار آقای اسماعیل زاده آغاز شد. سپس خانم فرجی با قرائت اشعاری از مرحوم آتش برنامه شعر خوانی را آغاز کردند.  

آقای اسماعیلی مدیر یکی از انجمن های تازه تاسیس پایتخت نیز با غزلی با مطلع ذیل به شعر خوانی پرداختند: 

کاری نداشتیم من و تو به کار هم                    ما را کشید جاذبه ای در کنار هم   

عاشق که نه اسیر و گرفتار هم شدیم             اینگونه شد وجود من و تو دچار هم  

این نشست فرهنگی با شعر خوانی ادیبان به شرح ذیل ادامه پیدا کرد: 

غزل تاجبخش دبیر انجمن ادبی غزل با یادی از خانم طاهره صفارزاده به قرائت اشعاری مدرن پرداختند. استاد حقگو٬ خانم آذرنوش ٬ جناب روح بخش رئیس انجمن ادبی صفا و صاحب کتاب یل قیطریه ٬ خانم ایران طبیب٬ آقای مهندس افشار٬ خانم ونوس جامی پور متخلص به انیس٬ آقای تقدسی هنرمند و پیشکسوت بازیگری تئاتر٬ خانم سیما هدایت مدیر انجمن ادبی عارف٬ آقای مهندس نصیری٬ و گروه موسیقی سنتی با همراهی خانم مریم رضایی و آواز آقای رضائیان (فراز)‌  رونق و صفای جلسه را دو چندان ساختند.

یکشنبه 9 بهمن‌ماه سال 1390

دریاهای پرتشویش برای ناصر عبدالهی

خورشید سرزد با طلوع سبز چشمانم

آن صبح زیبایی که تابیدی به دامانم  

از شرجی داغ جنون واپسین هایت

سوزنده و گرمست همواره زمستانم 

چون گیسوان وحشی ات سرمست و بی پایان 

بشکست یکشب عاقبت تندیس ایمانم 

بندرنشین پاک دریاهای پرتشویش

پولک فروش ناله های بی شبستانم  

پیوند باران و عطش هر چند ناممکن

از مستی ناب خدا از عشق می خوانم 

چله نشین معبد آواز بودی حیف

داغ صدایت مانده بر گلخانه جانم

                زمستان 1385

یکشنبه 25 دی‌ماه سال 1390

کــوچـــه

بی تو، مهتاب‌شبی، باز از آن کوچه گذشتم،

همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم،

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق دیوانه که بودم.

در نهانخانة جانم، گل یاد تو، درخشید

باغ صد خاطره خندید،

عطر صد خاطره پیچید:

یادم آم که شبی باهم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.

تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.

من همه، محو تماشای نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشة ماه فروریخته در آب

شاخه‌ها  دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید، تو به من گفتی:

       ” از این عشق حذر کن!

لحظه‌ای چند بر این آب نظر کن،

آب، آیینة عشق گذران است،

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است،

باش فردا، که دلت با دگران است!

تا فراموش کنی، چندی از این شهر سفر کن!

با تو گفتم:‌” حذر از عشق!؟ - ندانم

سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،

نتوانم!

روز اول، که دل من به تمنای تو پر زد،

چون کبوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم، نه گسستم ...“

باز گفتم که : ” تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم، نتوانم!

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب، نالة تلخی زد و بگریخت ...

اشک در چشم تو لرزید،

ماه بر عشق تو خندید!

یادم آید که : دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم.

نگسستم، نرمیدم.

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌های دگر هم،

نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم ...

بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

 

به یاد شاعر خوش سخن معاصر جناب فریدون مشیری

صفحه قبلی    1       ...       395       396       397       398       399       ...       409    صفحه بعدی